Consell wijdt Diada de Mallorca aan literair erfgoed van Miquel Costa i Llobera

Last updated on september 21st, 2025 at 11:14 am

Leestijd: 4 minuten

De Diada de Mallorca stond dit jaar volledig in het teken van het gedicht El Pi de Formentor, geschreven door de Mallorcaanse dichter Miquel Costa i Llobera, precies 150 jaar geleden. Tijdens de plechtigheid in het Teatre Principal in Palma benadrukte Consell-president Llorenç Galmés dat het werk symbool staat voor de strijdlust, vastberadenheid en trots van de eilandbewoners.

Galmés opende zijn toespraak met de beroemde woorden “Mon cor estima un arbre” – ‘Mijn hart houdt van een boom’. Volgens hem verbeeldt de den van Formentor de eeuwenlange strijd van de Mallorcanen tegen tegenslagen, altijd met de blik op de toekomst en met respect voor traditie en cultuur.

Naast de literaire ode stonden ook de onderscheidingen centraal. De medalla de honor i gratitud ging dit jaar onder meer naar de Hermanitas de los Pobres, Garden Hoteles, de Asociación de Amigos del Ferrocarril de Baleares, de bakker Fransesc Pomar (postuum) en de bedrijven Licores Moyà en Cafés Bay. Ook overleden politici Jeroni Albertí en Francesc Antich werden postuum geëerd.

De Premis Jaume II werden uitgereikt aan onder andere Forn de Pla de na Tesa, Jardines de Alfàbia, de bergreddingsgroep van het Consell en de populaire actrice en humorist Madò Pereta. Verder ontving de kunstenaar Luis Maraver de titel ‘hijo adoptivo de Mallorca’, terwijl hotelier Joan Llull, oprichter van de keten Hipotels, werd benoemd tot ‘fill predilecte’.

Volgens Galmés belichamen alle winnaars dezelfde passie en toewijding die Costa i Llobera voelde toen hij zich liet inspireren door het landschap van Formentor. “Hun inzet, solidariteit en innovatie hebben de naam van Mallorca ver buiten de eigen kusten gebracht,” aldus de president.

Catalaans – Strofe 1 Mon cor estima un arbre! Més vell que l’olivera, més poderós que el roure, més verd que el taronger, conserva de ses fulles l’eterna primavera, i lluita amb les ventades que atupen la ribera, com un gegant guerrer.	Nederlands – Strofe 1 Mijn hart bemint een boom! Ouder dan de olijf, machtiger dan de eik, groener dan de oranjeboom. Zijn bladeren bewaren een eeuwige lente, hij trotseert de stormwinden die de kust geselen, als een reusachtige strijder.
Catalaans – Strofe 2 No guaita per ses fulles la flor enamorada; no va la fontanella ses ombres a besar; mes Déu ungí d’aroma sa testa consagrada i li donà per terra l’esquerpa serralada, per font la immensa mar.	Nederlands – Strofe 2 Niet door zijn naalden gluurt een verliefde bloem; het beekje komt niet zijn schaduw kussen; maar God zalfde zijn gewijde kruin met geur en gaf hem als aarde de ruige bergkam, als bron de onmetelijke zee.
Catalaans – Strofe 3 Quan lluny, demunt les ones, renaix la llum divina, no canta per ses branques l’aucell que encativam; lo crit sublim escolta de l’àguila marina, o del voltor que puja sent l’ala gegantina remoure son fullam.	Nederlands – Strofe 3 Wanneer ver weg, boven de golven, het goddelijk licht herboren wordt, dan zingt niet in zijn takken de vogel die wij temmen; hij luistert naar de verheven kreet van de zeearend, of voelt, wanneer de gier omhoogschiet, hoe diens reusachtige vleugel zijn loof doet ritselen.
Catalaans – Strofe 4 Del llim d’aquesta terra sa vida no sustent; revincla per les roques sa poderosa rel. Té pluges, i rosades, i vents i llum ardent; i, com un vell profeta, reb vida i s’alimenta de les amors del cel.	Nederlands – Strofe 4 Van slijk van deze aarde onderhoudt hij niet zijn leven; langs de rotsen krult zijn machtige wortel. Hij heeft regens en dauw en winden en felle zon; en als een oude profeet ontvangt en voedt hij zich met de liefdes van de hemel.
Catalaans – Strofe 5 ¡Arbre sublim! Del geni n’és ell la viva imatge: domina les muntanyes i aguaita l’infinit; per ell la terra és dura, mes besa son ramatge lo cel que l’enamora, i té el llamp i l’oratge per glòria i per delit.	Nederlands – Strofe 5 Verheven boom! Hij is het levende beeld van het genie: hij heerst over de bergen en tuurt naar het oneindige; voor hem is de aarde hard, maar de hemel die hem bemint kust zijn kruin, en bliksem en storm zijn hem roem en vergenoegen.
Catalaans – Strofe 6 ¡Oh! sí; que quant a lloure bramulen les ventades i sembla entre l’escuma que tombi lo penyal, llavors ell riu i canta més fort que les onades i triomfador espolsa damunt les nuvolades sa cabellera real.	Nederlands – Strofe 6 O ja; wanneer daar beneden de winden brullen en het lijkt of, te midden van het schuim, de klif bezwijkt, dan lacht en zingt hij harder dan de golven en schudt zegevierend boven de wolkenmassa’s zijn koninklijke haardos uit.
Catalaans – Strofe 7 Arbre, mon cor t’enveja. Sobre la terra impura, com una prenda santa duré jo el teu record. Lluitar constant i vèncer, regnar sobre l’altura i alimentar-se i viure de cel i de llum pura… ¡Oh vida… noble sort!	Nederlands – Strofe 7 Boom, mijn hart benijdt je. Op de onreine aarde zal ik jouw herinnering als een heilige schat bewaren. Standvastig strijden en overwinnen, heersen op de hoogte, je voeden en leven van hemel en zuiver licht… o leven — edele lot!
Catalaans – Strofe 8 ¡Amunt, ànima forta! Traspassa la boyrada i arrela dins l’altura, com l’arbre dels penyals. Veuràs caure a tes plantes la mar del món irada, i tes cançons valentes aniran per la ventada, com l’au dels temporals.	Nederlands – Strofe 8 Omhoog, sterke ziel! Dring door de menigte en wortel in de hoogte, als de boom van de klippen. Je zult aan je voeten zien vallen de woedende zee der wereld, en jouw kloeke liederen zullen met de wind meevaren, als de stormvogel.